Mir "Holzs(ch)töckler"

Mir send genau so domm ond gscheit,
it mender wia de andre Leit - -,
moischt, daß m i r an dr W e i h o n g
no bittet om Verzeihong,
weil mir etwa am End
überhaupt g e b o r a send?

Em Gegadoil m i r send drauf schtolz
ond send no aus`ma gueta Holz,
a bißle harzig, a wen'g rauh -
ond aschtig sem mr manchmol au - -,
`s ka aber jeder komma,
nadierlich "seddige" ausgenomma:

D i a wo da Grend so grausig schtellet,
d i a wo was Besseres sei wellet,
d i a wo no moinet, m i r vom L a n d,
mit hettet w e n i g e r V e r s c h t a n d,
d i a hant, des schreibsch Dr hender d` Aohra,
au en de "Holzs(ch)töck" nix verlaora!

Kurt Köder, Mundartdichter aus Staig